Disclaimer er is geen goed of fout en ik deel dit niet om ‘beter’ te zijn, maar om oprecht mijn ervaring in alle openheid en kwetsbaarheid met een prachtige mannengroep te ventileren. Ik hoop dat het in liefde wordt ontvangen. Het kost een paar minuten om te lezen, maar ik hoop dat je het ervoor over hebt om de liefde eruit op te nemen. Dank dat je er bent!

Samen met een groep mannen deed ik mee aan een diep heilig Suma-ritueel. Dit betreft het roken van een pijp met een geneeskrachtig plant medicijn onder geweldige begeleiding van een team ervaren sjamanen die allerlei reizen begeleid hebben. Ik voelde me heel veilig en vertrouwd om deze reis aan te vangen.

Het plant-medicijn werd eerst ritueel in de pijp gedaan en vervolgens na prachtige andere indiaanse rituelen van het eten van de horizontale en verticale as, was het mijn beurt de pijp te roken. De eerste plant reis kickte meteen in.

Het is onvoorstelbaar wat de eerste seconde na inademen met mij gebeurde. Het is eigenlijk te groot om binnen het menselijke verstand te bevatten. Het startte met alles te zien, horen en voelen. Alles wat is. Alleen door Jaaa te zeggen was dit uit te houden. Kon het leven doorgaan.

Gelukkig hadden de sjamanen meegegeven om echt overal Ja op te zeggen. En dat deed ik. Ik vol ornaat kickte een diepe, diepe rollercoaster in, waarin ik in alle kleuren van de regenboog Ja zei. Wat een reis. Schreeuwend, huilend diepe diepe Ja tegen alles van het leven. Alsof ik in een flits alle pijn van het universum aan me voor ik zag gaan. Alle leed, alle pijn, alle hoop, alle verloren hoop, alle schaduw in mijzelf in alle dimensies, in mijn familie, mijn stam, mijn land, de aarde, en het universum. Alles nog diep verbonden met schaduw, leed, ervaringen en polariteiten.

Alles van dat was ik zelf. Voelde ikzelf, doorleefde ik zelf. Vanaf een soort overschreeuw van Ja voelde ik de hand van een helper op mijn hart. Ik wist meteen dat dit de blinde sjamaan was die mij in het hier en nu hielp blijven, terwijl ik alles was wat ooit is geweest, nu is en ooit zal komen doorleefde. Een onbeschrijfelijke diepe verbinding ervaarde ik met deze sjamaan. Hij begeleidde mij verder op reis als een soort beschermkoepel om het heel-al.

Mijn intentie van te voren was om te werken met mijn gevoel van afwijzing. En ik voelde om me heen waar zijn mijn mannen broeders. Kom mij helpen! Please. We waren met een groep van 20 mannen. En Ohhh wat had ik die graag naast me gehad. Als een soort bedding om het aan te kunnen. Om beschermd te zijn. Om aan te raken. Gelukkig voor mij hield de blinde sjamaan iedereen weg. Niemand kwam, en ohh wat was dat een les. Ik ben alles, ik ben niet in afscheiding, Ik mag er zijn, ik wordt gezien. Ik ben. Ik hoef niet geholpen te worden. De drama zit van binnen. Ik ben goed genoeg. Ik ben ok!!!’

Niet toevallig heette mijn mannenbroeder medereiziger die bij mij op het matras zat ook BEN. Pas toen ik helemaal ok met mijzelf was in dit eenheidsbewustzijn, ontstond er een diepe rust. Alle pijn, alle leed, alle lust zakte weg in mij in liefde. Pas toen ik helemaal ok in mijzelf was, voelde ik mijn eigen hand op mijn hart. De blinde sjamaan had zijn hand precies zo teruggetrokken dat ik nu helemaal alleen in het heel-al was. Ik voelde mij herboren. Juist door helemaal ok met mijzelf al-leen te zijn. Te leen als medium van alles, altijd met alles in verbinding. Ontstond de diepe verbinding met alles.

Op dat moment voelde ik de handen van Ben, die mij heerlijk masseerde. In contact in verbinding, zonder dat ik iets van hem moest, zonder in verbinding te moeten zijn om mijzelf te bewijzen of zoiets. Zonder spreken. Pure communicatie van hart tot hart na acceptatie dat al-leen betekent dat mijn lichaam geleend wordt en het al is. Ik werd nog rustiger door het reis besef dat al het niet goed genoeg voelen, al het denken er niet bij horen, het gevoel van afgewezen zijn verbonden is met een pijn-ego bewustzijn van apart zijn, van afgesneden zijn van de bron, van afgescheiden te zijn. Dit zijn allemaal spiegels van ego-bewustzijn wat beschermd voor gevoel, maar eigenlijk het hart weerhoudt om dieper te verbinden.

Het ego is een prachtig mechanisme in ons, wat ons beschermt voor verandering en alles in het doel stelt om dit lichaam, dit individu te laten overleven. Het ego is puur gericht op het individu en heeft allerlei wachters om het individu te beschermen. Het hart wordt klein gehouden door de wachters. De paradox is dat pas als je harteliefde geeft aan de wachters, ze de poort openen voor verandering.

Pas als je werkelijke aandacht geeft aan het ego, zonder diepere sloten te maken op de poorten naar het pijnlichaam. De ego-wachters de deur openzetten naar verbinding. Als sommige poorten opengaan zijn er nog een aantal superego brugwachters. Dit zijn de stemmen in ons die melden dat je te moe bent voor iets, of die kritisch worden in je gedachten. Die dienen ook liefde te krijgen voor het feit dat ze er voor je zijn. Ze zijn je altijd ten dienste en houden van jou als individu tot je diepste vezels. Voor een eenheidservaring zijn ze belangrijk om bewust van te worden en de poorten te laten openen en bruggen te slaan naar al het anderen.

Toen ik die diepte in ging dat ik zelf aan het stuur zit en voorin de bus zit, werd ik rustiger. Meer in verbinding met mijzelf en daardoor met alles wat is. Ik voelde me na deze sessie nog wel kwetsbaar en gevoelig. En wilde anderen graag helpen. Wel met bewustzijn dat de verbinding met mijzelf de essentie is. Mijzelf zien in verbinding. Er was een soort transparantie in mij geopend.

Na relax liggen en de ervaring absorberen was het pauze. De sjamaan gaf mij de tip om als channeler mijn sterk te gronden. Ik had een T-shirt met een krokodil erop. Hij gaf aan dat het mij zou helpen om te visualiseren met de staart diep te verbinden met het binnenste van moeder aarde. In plaats van om me heen te zwiepen en anderen te raken. Eerst diep gronden, dan ervaren en voelen. Mijn grens stellen en vanuit die grens diep te verbinden met degene waar ik mee ben. Anderen komen dan wel naar mij toe, wat ook gebeurde in de groep. Hoe dieper ik mijzelf gronden, hoe meer ik gezien en ervaren werd. Dit nam ik mee bij de tweede ceremonie.

Deze reis was van een andere orde. Mijn intentie was om volledig te accepteren wat er ging gebeuren. Na het roken van de pijp ging het zo enorm hard! Ik kon echt alleen maar ja zeggen om het vol te houden. Er ontstond onmiddellijk een totale eenheid bewuste ervaring. Alles klopt, alles was precies zoals het moest zijn. Het hele universum was in beweging en in mij. Ik kon door een diepe, diepe, diepe en nog 100x diep, me volledig overgeven hieraan. Alles mag er zijn, gevoeld, ervaren, gedaan, gebeden worden. Echt alles, alles en nog eens alles. Ik gaf mij hier volledig aan over, op een manier dat ik niet anders kon. Een totale overgave gedragen door alles wat is. Ik kon niet anders. Het was alsof ik stierf in overgave.

Pas toen ik mij helemaal eraan overgaf, Pas toen ik het vechten opgaf, ontstond een bizarre situatie. Toen ging bij mij het licht geleidelijk uit, eerst kleiner, totdat het zo klein was alsof het door een rietje schijnt en daarna uit.. Na een tijdje het gevoel te hebben volledig in het donker te zijn en eigenlijk niet meer te voelen en denken. Alsof ik niet meer bestond…hoorde ik opeens een zacht gekreun, wat steeds harder werd. Het kreunen voelde enorm pijnlijk. Het leek wel alsof een hele groep mee perste om mij te laten her geboren. Met als grootste perser Ben. Toen ik al mijn drama had overgegeven, ontstond er een enorme energie bobbel in de ruimte en leek het wel of mijn overgave alles verlichtte en het een feestdag werd in het universum.

Het licht ging helemaal aan!!! Ik deed mijn ogen open en ik was in dezelfde ruimte…alleen anders. Alle mannen waren blij om mij te ontvangen. Er stond zweet op hun voorhoofd. Alsof al mijn lijden door hun gedragen werd en ik nu opgenomen werd in de familie van eenheid! Ik zag de mannen als groep, maar niet als mensen, maar als spirituele verbinding die al het lijden van de mens balanceert in een andere dimensie. Ik zag mezelf weerspiegeld in alle mannen. Ik kreeg vragen als weet je het 100% zeker dat je wakker bent. Echt, echt, echt Ja zei ik… Er was een man in de groep waar ik voor mijn gevoel het meest mee schuurde. Het leek wel alsof ik de opdracht kreeg me volledig met hem te verzoenen. Met dat deel in mij dat hieraan verbonden was.

Ik schijn in de groep gezegd te hebben: ‘ik zou je willen stuk neuken, afzoenen, kapot schoppen…wat een bizarre kosmische grap. Ik weet het duizend procent zeker’. Ik zag de sjamanen in een andere vorm met dezelfde groep bezig. Ik zag mezelf weerspiegeld in iedereen. Iedereen was zo blij met mijn vrijwillige keuze. Een sjamaan was connected met mijn diepste vreugde en hart, de ander met het zijn van connected met de groep, De blinde sjamaan als oudste ziel als essentie van alles, De schurende persoon als laatste weerstand breker en Ben mijn maatje, als dimensionele veerbootkapitein.

De energie die vrijkwam toen ik wakker werd gaf het hele universum levensenergie. Onze goddelijke overgave is de essentie van alles. De groep was zo blij dat ik ‘er doorheen kwam’. Elk mens dat overlijdt heeft zich over te geven aan alles wat is. Als je je werkelijk helemaal overgeeft ontstaat energie aan de andere kant. Los van oordeel/veroordeel. Ik voelde dat dit gebeurde toen ik accepteerde om te sterven, me volledig over te geven.! Ik mocht dit ervaren door het plant medicijn en ben daar enorm dankbaar voor.

Aan de andere kant, in de andere dimensie, is de spirit ons aan het volgen in eenheid gewaarwording . Wij zijn vrij van alle keuze. Maar elke keuze die we maken die leidt tot lijden wordt gezamenlijk gevoeld. De vreugde die ik voelde bij het thuiskomen kan ik niet met woorden beschrijven. Al mijn verslavingen, gevoelens, passies en bezieling kwamen eruit. De dimensie waar wij allemaal wakker zijn.

In die dimensie is men bezig met onze dimensie. Ik was woedend, pislink en voelde me verraden dat ik dit niet door had. Dat ik in droomstaat was. Pas na een nog diepere overgave kon ik er pas om lachen. Alles wat ervaren wordt en tot lijden leidt, wordt geleden in de wakkere groep in de andere dimensie.

Ik zag het zweet op iedereen die alle moeite doet om onze vrijheid te bewaken, met al onze omgeving moties, gevoelens en acties die leiden tot meer lijden. Pas als je je helemaal overgeeft en wakker wordt, zie je de grap! En De blinde sjamaan is de grootste grappenmaker. Alles wat we denken, doen, voelen, ervaren in het hier en nu, elke keuze wordt gezien en gevoeld. Bij elke wedergeboorte met totale overgave ontstaat energie van een niveau wat onbeschrijflijk is. Het hele universum draait om die ene mens die wakker wordt. En dan begint het van het begin af aan totdat iedereen wakker is. Het universum draait nu om onze vrije keuze. Het steunt en kreunt, maar is o zo gelukkig met ons als we het gaan zien. Er is geen grotere energiebron dan dat wijzelf zijn.

Iedereen dient voldoende her geboren te zijn om echt wakker te worden. En je kunt het niet alleen. Er is een Poortwachter/veerbootkapitein nodig om je aan de overkant te brengen. Dan ben je weer in verbinding met thuis. Volledig vrijwillig.

Is dit waar? Voor mij is dit waar in het hier en nu. Wat jij ervan vindt laat ik bij jou. Mijn poortwachter heette Ben. Ik ben.

De tweede dag gingen we aan het werk met het hartmedicijn. Dat was ook een weer ervaring op zich. Ik heb in een hele dag liggen alles in mijn hart opgenomen wat er maar in mij op kwam uit liefde. Dit alles wel met de staart van goud/wit kristal en verbonden met water diep in het midden van moeder aarde. Ik heb continu mijn armen geopend voor alle dimensies die zijn.

Voor mij zelf, mijn emoties, mijn gevoelens, mijn beelden, mijn verwachtingen, mijn oordelen, mijn stemmen, mijn zijn, mijn familie, mijn stam, mijn land, mijn wereld, de dieren, de planten, alle helpers en het hele universum. Alles heb ik in mijn hart gesloten. Ik werd erg op de proef gesteld, want ik kan ‘normaal gesproken’ slecht tegen geluid dichtbij als ik mij concentreer. Naast mijn matras hebben 2 mannen 4 uur lang zitten kletsen met elkaar!!! Als ik me daardoor had laten afleiden, dan had ik nooit mijn hart kunnen openen. Gelukkig werd ik mij hiervan bewust en ging mijn reis verder.

Ik zal de verbindingen nooit meer vergeten en meenemen naar huis. Natuurlijk ben ik gewoon Martijn in het hier en nu, met mijn dingetjes, oordelen en gedachten, maar de glimlach en het eenheidsgevoel die ik ervaren heb, zal ik altijd koesteren en in verbinding houden. Tot mijn verbonden dood. Dank jullie broeders voor de veiligheid. Dank sjamanen van dit oeroude ritueel voor de holding space en overbrengen. Dank groep voor de gezamenlijke eenheidservaring, dank NTI NLP voor het mogelijk maken, dank alle anderen voor hier zijn in het hier en nu. We zijn uitverkoren. Wij zijn de bus. Ik wens iedereen de zachtheid en allesomvattende liefde toe die ten diepste in hem/haar zit onder alle pijn. Ik heb vroeger meegewerkt aan de film staya erusa van Ronald Jan Heijn, die toen Obibio leidde. ‘Voorbij de dood’. Nu begrijp ik hem pas echt.

Ik ben dankbaar tot mijn diepste zijn voor deze ervaring. Ik ben ok. Mijn staart in moeder aarde (wit/goud/ lichtblauw kristal, mijn hart in zalvend water, dezelfde kleuren en mijn pijnappelklier in dezelfde kleuren als halfgeleider naar alles wat is in verbonden met iedereen, mijn ego als wachters voor de verbinding tussen individu en de rest, en mijn aura als liefdevolle bescherming, channelend, met opstellingen, reiki, massage, gesprekken, healing hands naar mijn klanten. Aho!